A..B..C lll The Land of Peace  

آیینه دنیا

نه تو می مانی

نه اندوه

و نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

              و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت

غصه هم خواهد رفت

              آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

                          تو به آیینه

                                 نه

آیینه به تو خیره شده ست

  تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید

و اگر بغض کنی

 آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد

گنجه دیروزت پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف

 بسته های فردا همه ای کاش ای کاش

ظرف این لحظه ولیکن خالیست

  ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود

غم که از راه رسید در این سینه بر او باز مکن

  تا خدا یک رگ گردن باقیست

تا خدا مانده به غم وعده این خانه مده

B.B